عنصر داخلی <template> به عنوان محلی برای ذخیره‌ی قالب‌های نشانه‌گذاری HTML استفاده می‌شود. مرورگر محتوای آن را نادیده می‌گیرد و تنها اعتبار نحوی آن را بررسی می‌کند، اما ما می‌توانیم با استفاده از JavaScript به آن دسترسی پیدا کنیم و برای ساخت سایر عناصر از آن استفاده کنیم. در تئوری، می‌توانیم هر عنصر نامرئی دیگری را در HTML برای ذخیره‌ی کد HTML قرار دهیم. پس چه چیزی <template> را خاص می‌کند؟ اول از همه، محتوای آن می‌تواند هر HTML معتبری باشد، حتی اگر معمولاً نیاز به یک تگ محاط‌کننده داشته باشد. برای مثال، می‌توانیم یک ردیف جدول <tr>را داخل آن قرار دهیم:

<template>
  <tr>
    <td>Contents</td>
  </tr>
</template>

معمولاً اگر سعی کنیم تگ <tr> را داخل مثلاً یک <div> قرار دهیم، مرورگر ساختار نامعتبر DOM را تشخیص می‌دهد و آن را “اصلاح” می‌کند؛ یعنی به‌طور خودکار یک <table> به اطراف آن اضافه می‌کند. اما این چیزی نیست که ما بخواهیم. در عوض، <template> دقیقاً همان چیزی را که درونش قرار می‌دهیم، بدون تغییر نگه می‌دارد.

ما حتی می‌توانیم استایل‌ها و اسکریپت‌ها را نیز داخل <template> قرار دهیم:

<template>
  <style>
    p { font-weight: bold; }
  </style>
  <script>
    alert("Hello");
  </script>
</template>

مرورگر محتوای درون <template> را «خارج از سند» در نظر می‌گیرد: استایل‌ها اعمال نمی‌شوند، اسکریپت‌ها اجرا نمی‌شوند، تگ <video autoplay> پخش نمی‌شود و غیره.

وقتی این محتوا را وارد سند (document) کنیم، فعال می‌شود (استایل‌ها اعمال می‌شوند، اسکریپت‌ها اجرا می‌شوند و غیره).

وارد کردن template

محتوای یک template از طریق ویژگی content آن در دسترس است که یک DocumentFragment محسوب می‌شود — نوع خاصی از گره DOM.

می‌توانیم با آن مانند هر گره‌ی دیگری از DOM رفتار کنیم، با یک تفاوت خاص: زمانی که آن را در جایی قرار می‌دهیم، فقط فرزندانش وارد سند می‌شوند، نه خود DocumentFragment.

برای مثال:

<template id="tmpl">
  <script>
    alert("Hello");
  </script>
  <div class="message">Hello, world!</div>
</template>

<script>
  let elem = document.createElement('div');

  // Clone the template content to reuse it multiple times
  elem.append(tmpl.content.cloneNode(true));

  document.body.append(elem);
  // Now the script from <template> runs
</script>

بیایید یک مثال از Shadow DOM را از فصل قبلی با استفاده از <template> بازنویسی کنیم:

<template id="tmpl">
  <style> p { font-weight: bold; } </style>
  <p id="message"></p>
</template>

<div id="elem">Click me</div>

<script>
  elem.onclick = function() {
    elem.attachShadow({mode: 'open'});

    elem.shadowRoot.append(tmpl.content.cloneNode(true)); // (*)

    elem.shadowRoot.getElementById('message').innerHTML = "Hello from the shadows!";
  };
</script>

در خط (*)، زمانی که tmpl.content را کپی کرده و درج می‌کنیم، از آنجایی که یک DocumentFragment است، فرزندان آن (یعنی <style> و <p>) به جای خودش درج می‌شوند.

این عناصر، Shadow DOM را تشکیل می‌دهند:

<div id="elem">
  #shadow-root
    <style> p { font-weight: bold; } </style>
    <p id="message"></p>
</div>

خلاصه

برای جمع‌بندی:

• محتوای <template> می‌تواند هر HTML با ساختار نحوی صحیح باشد.
• محتوای <template> به‌عنوان «خارج از سند» در نظر گرفته می‌شود، بنابراین روی چیزی تأثیر نمی‌گذارد.
• ما می‌توانیم از طریق JavaScript به template.content دسترسی پیدا کنیم و با کپی کردن آن، در یک کامپوننت جدید استفاده‌اش کنیم.

تگ <template> ویژگی‌های منحصربه‌فردی دارد، زیرا:

• مرورگر ساختار نحوی HTML داخل آن را بررسی می‌کند (برخلاف استفاده از رشته قالب درون اسکریپت).
• …اما همچنان اجازه می‌دهد که از هر تگ HTML در سطح بالا استفاده شود، حتی تگ‌هایی که بدون تگ‌های محصورکننده منطقی نیستند (مثل <tr>).
• وقتی محتوا وارد سند شود، تعاملی می‌شود: اسکریپت‌ها اجرا می‌شوند، ویدیوهای <video autoplay> پخش می‌شوند و غیره.

عنصر <template> به‌خودی‌خود هیچ مکانیزمی برای تکرار، اتصال داده‌ها (data binding) یا جایگزینی متغیرها ندارد، اما می‌توانیم این قابلیت‌ها را بر روی آن پیاده‌سازی کنیم.