Uitspraak

• Geluid:  assertief    (hulp, bestand)
• IPA: /ɑsɛrˈtif/

Woordafbreking

• as·ser·tief

Woordherkomst en -opbouw

• Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘zelfbewust’ voor het eerst aangetroffen in 1979 ^[1]
• afgeleid van assertie met het achtervoegsel -ief
• afgeleid van het Franse assertif of daarvoor van het Latijnse 'assertivus'

Bijvoeglijk naamwoord

assertief

1. mondig, zelfbewust

   • Hij was soms wel een beetje te assertief bij het agressieve af. 

   ▸ De Chantal die zij enkele maanden geleden had ontmoet, zou nooit zo assertief hebben gereageerd.^[2]

Gangbaarheid

• Het woord assertief staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "assertief" herkend door:

Verwijzingen