instrument – Wiktionary
- Se også: Instrument
instrument n (bokmål/riksmål/nynorsk)
| Bøyning (regelrett substantiv intetkjønn) | ||||
|---|---|---|---|---|
| Entall | Flertall | | ||
| Ubestemt | Bestemt | Ubestemt | Bestemt | |
| instrument | instrumentet | instrumenter | instrumentene | (bokmål/riksmål) |
| instrument | instrumentet | instrument | instrumenta | (bokmål/riksmål) |
| eit instrument | instrumentet | instrument | instrumenta | (nynorsk) |
| For genitiv av substantiv, se eieform. | ||||
Musikkinstrument
|
Måleinstrument
|
Verktøy
|
|
instrument (flertall: instruments)
instrument m (flertall instruments)
- instrument (ved musikk), musikkinstrument
instrument n
instrument
| entall | totall | flertall | |
|---|---|---|---|
| nominativ | instrument | instrumenta | instrumenti |
| genitiv | instrumenta | instrumentov | instrumentov |
| dativ | instrumentu | instrumentoma | instrumentom |
| akkusativ | instrument | instrumenta | instrumente |
| lokativ | instrumentu | instrumentih | instrumentih |
| instrumentalis | instrumentom | instrumentoma | instrumenti |
- IPA: [instruˈmɛnt]
instrument n