instrument - Viccionari, el diccionari lliure

Oriental: central /ins.tɾuˈmen/
balear /ins.tɾuˈment/, /ins.tɾuˈmen/
Occidental: nord-occidental /ins.tɾuˈmen/
valencià /ins.tɾuˈment/, /ins.tɾuˈmen/
  • Rimes: -ent
  • Etimologia: Del llatí instruměntum, format pel prefix in (cap endins), amb el terme structus (construït) i el sufix mentum (resultat, eina), segle XIV.

instrument m. (plural instruments)

  1. Objecte fabricat que serveix d'eina per a fer una cosa.
  2. Cadascun dels objectes destinats a produir música.

instrumental, instrumentació

eina, mitjà

Objecte destinat a produir música

Eina

instrument

  1. (balear) Primera persona del singular (jo) del present d'indicatiu de instrumentar.
  • Síl·labes: ins·tru·ment (3)
  • Pronúncia (AFI): /ˈɪnstɹʊmənt/ àudio (EUA) 

instrument (plural instruments)

  1. instrument

instrument (3a persona singular present instruments, gerundi instrumenting, passat i participi instrumented)

  1. instrumentar
  • Pronúncia (AFI): /ɛ̃s.tʁyˈmɑ̃/ àudio 

instrument m. (plural instruments)

  1. instrument
  2. (pilota basca) eina
  • instrument. Diccionaris en Línia. TERMCAT, Centre de Terminologia. [Consulta: 1 octubre 2014].